|
به یاد مولایمان که می گفت: « سلونی : بپرسید از من» ، پس می پرسیم:
عقد اخوت(برادری)، یکی از فرائض روز عید غدیر است. طی عقد اخوت افرادی که خیلی با هم عیاق و هم کاسه هستند و با هم نان و نمک خورده اند می توانند به صورت کاملاً شرعی و قانونی با هم برادر شوند. که از این پس مرام و معرفتشان تا حدی تعریف شده می شود و حتی تا پای شفاعت آن دنیا هم می کشد.
بقیه اش هم خیلی زیاد است و تا 4،5 سال می توان در مورد عقد اخوت و ابعاد آن صحبت کرد و سمینار گذاشت و همایش بین المللی گرفت.
امٌا یک سوال؟
جایگاه زنان در متون بالا چیست؟
نکند فقط ما مردها باید صیغه اخوت بخوانیم و آن ها هم چون هویج نظاره گر داداش شدن ما باشند؟
نکند اصلاً این موجودات وجود خارجی ندارند و ما تحت تاثیر فیلم های هالیوودی دچار توهم وجود زن در جهان شده ایم؟
نکند وظیفه آن ها فقط درست کردن ترشی و دادن مربا به پدر خانواده است؟ (مربا بده بابا!)
نکند آن ها فقط حق دارند صیغه شوند تا وسیله ابراز شهوت مردانی هوسباز باشند؟
نکند ....
.
.
.
واقعا آیا اگر در مقابل پیوند برادری، واژه معادل پیوند خواهری نیز ذکر می شد، آسمان به زمین می آمد؟
ندایی می گوید این همه موج منفی دادی به دوستانی که این همه راه آمده اند تا این جا ... خستگی به تنشان ماند...
می بینم حق دارد، نگاهی می کنم به شما، لبخندی می زنم: «عیدتان مبارک!»
|
